EEN LAND VERANDEREN DOOR GEBED EN VASTEN

Rotterdam, ontwaak, sta op, roep tot Mij!

God roept ons op om ons te verootmoedigen.
Frank Pot, FIRE Kerk Nederland

Achttien jaar geleden, in het jaar 2000, was ik samen met mijn vrouw Bobby bij theCall in Washington DC. Dit was een gebedsbijeenkomst waar ruim vierhonderdduizend hoofdzakelijk jonge mensen kwamen om te bidden, te vasten en God aan te roepen. Toen ik op het podium stond en de zee aan mensen zag, ontving ik de visie om eenzelfde soort plechtige bijeenkomst te organiseren in Nederland. In de afgelopen achttien jaar zijn wij nauw betrokken geraakt bij de wereldwijde gebedsbeweging en reizen we de wereld af om deel te zijn van deze gebedsbijeenkomsten.

Landelijke gebedsdag in Nederland

Van 2000 tot 2012 heb ik samen met anderen intensief gebeden voor een plechtige bijeenkomst in Nederland. Daarnaast kwamen we van 2007 tot 2012 elke maand samen op het Malieveld, ook om hiervoor te bidden. Vijf jaar lang, bij weer of geen weer, bij regen, sneeuw of zon baden we tot de Heer.

Dit aanhoudend gebed opende de deur om daadwerkelijk te komen tot een nationale dag van gebed; een plechtige samenkomst naar aanleiding van Joël 2:15: “Blaast de bazuin op Sion, heiligt een vasten, roept een plechtige samenkomst bijeen.” Ik sprak met Peter Sleebos, voormalig voorzitter Verenigde Pinkster- en Evangeliegemeenten, en daarna omarmden ook andere landelijke leiders deze visie. We trokken het breder en onder de naam ‘Wij kiezen voor eenheid’ organiseerden we een landelijke gebedsdag op 6 oktober 2012, op het Malieveld.

Leegloop: realiteit maar niet het laatste woord

In de voorbereiding voor deze landelijke gebedsdag op werd ik in de gesprekken met de verschillende kerkleiders opgeschrikt door duizelingwekkende getallen. Men zei: “In de komende tien jaar zullen er zo’n vijftienhonderd kerkdeuren gesloten worden.” Vijftienhonderd..!

Vijftienhonderd geloofsgemeenschappen die verdwijnen. Godshuizen die wekelijks opriepen om God te ontmoeten… weg. Het getuigenis van Jezus… weg. Dorpskernen en steden hebben daarmee hun geweten verloren… Dit is een zorgwekkende realiteit.

De uitdagingen van onze tijd zijn van een orde die we nog nooit hebben gezien. De vijand gaat rond als een briesende leeuw en vertelt ons door de media dat het een gedane zaak is. Is het Christendom over twintig jaar nog zichtbaar in Nederland? We lezen in de media dat de kerk leegloopt. Inderdaad, de realiteit is dat er steeds meer kerkgebouwen worden gesloten maar dit is het antwoord van God: "En Ik zeg u, dat gij Petrus zijt, en op deze petra zal Ik mijn gemeente bouwen en de poorten van het dodenrijk zullen haar niet overweldigen.” (Matteüs 16:18)

De belijdenis van Petrus die zei: “Gij zijt de Christus, de Zoon van de levende God!” (Matteüs 16:16) is het fundament van het Lichaam van Jezus hier in Nederland!

Paulus zei het ook al, er is geen ander fundament dan Jezus Christus. Dit is de hoop die we uitdragen. Jezus Christus is de Weg, de Waarheid en het Leven! Geen andere naam, geen andere weg, geen andere waarheid. De discipelen moesten hiervan getuigen: Jezus Christus de opgestane Heer. Wanneer dat weer onze belijdenis wordt, gaat de wind van de Geest absoluut weer in onze zeilen blazen!

Een land veranderen door vasten

In het Oude Testament lezen we dat het volk van Israël zich in tijden van crisis door vasten verootmoedigde en keerde naar God. Het was niet mogelijk om de situatie met natuurlijke middelen te veranderen. Soms was de crisis vanwege een overweldigende vijand die optrok tegen het volk van Israël. Regelmatig was dit het gevolg van de zonde van het volk waardoor God vreemde overheersers stuurde. Een andere keer was het de bedreiging dat het volk uitgeroeid zou worden, zoals bij Esther. In alle gevallen bracht God uitkomst mits het gepaard ging met gehoorzaamheid aan Zijn Woord. Toen de vijand met een grote menigte was opgetrokken tegen koning Josafat schrok hij hevig en hij besloot de HEER om raad te vragen. Hij kondigde in heel Juda een vastendag af (2 Kronieken 20:3).

Ook in Joël 2:12-14 was er een oproep tot vasten om af te rekenen met de zonde van het volk. “Maar ook nu nog luidt het woord des HEREN: Bekeert u tot Mij met uw ganse hart, en met vasten en met geween en met rouwklacht. Scheurt uw hart en niet uw klederen en bekeert u tot de HERE, uw God. Want genadig en barmhartig is Hij, lankmoedig en groot van goedertierenheid, berouw hebbende over het onheil. Wie weet, of Hij Zich niet wendt en berouw heeft en een zegen achter Zich laat overblijven.“

En het vervolgt in vers 15-17:

“Blaast de bazuin op Sion, heiligt een vasten, roept een plechtige samenkomst bijeen. Vergadert het volk, heiligt de gemeente, roept de ouden bijeen, vergadert de kinderen en de zuigelingen; de bruidegom trede uit zijn kamer en de bruid uit haar bruidsvertrek. Laat de priesters, de dienaren des HEREN, tussen de voorhal en het altaar wenen en zeggen: Spaar, HERE, uw volk en geef uw erfdeel niet prijs aan de smaad, zodat de heidenen met hen zouden spotten. Waarom zou men onder de volken zeggen: Waar is hun God?” Zowel Josafat, Esther en Joël riepen een hele natie op om collectief te vasten om zo een keer te brengen in hun situatie. God honoreerde hun gebed en bracht herstel.

Vasten als onderdeel van het normale christelijk leven

Door het Oude Testament heen zien we dat vasten onderdeel uitmaakte van het geestelijk leven van het volk Israël. Minstens een keer per jaar werd er gevast op de Grote Verzoendag (dit was verplicht gesteld door God) en bij andere gelegenheden. Mozes vastte; David vastte; Elia vastte en vele koningen vastten.

Ook in het Nieuwe Testament lezen we over vasten. In het boek Handelingen lezen we over het collectief vasten van de apostelen. Zij deden dit om Gods richting te zoeken bij bijvoorbeeld het aanwijzen van oudsten over de gemeenten. Maar ook als Apostelen uitgezonden moesten worden werd er gevast (zie Handelingen 13:2 en 14:23). Van de eerste gemeente is het bekend dat er twee dagen per week werd gevast. Jezus vastte; de apostelen vastten; Paulus vastte en hoe zit het met u?

Vasten is een Bijbels principe, in het Oude Testament en in het Nieuwe Testament. We lezen dat dit zowel collectief, in het openbaar, als individueel, in het verborgene, werd gedaan. En toch wordt dit niet zomaar gepraktiseerd in de Kerk van vandaag. In Mattheüs 6 leert de Heere Jezus ons drie principes die bij ‘normaal Christendom’ horen. Mattheüs 6:2: “Wanneer gij dan aalmoezen geeft”, Mattheüs 6:5: “Wanneer gij bidt” en Mattheüs: 6:16 “Wanneer gij vast”.

Met “wanneer gij aalmoezen geeft” kunnen we vaak wel overweg. Nederland staat bekend als een land met een hart voor zending en goede doelen. Met “wanneer gij bidt” wordt het al iets lastiger. Het is bekend dat de wekelijkse bidstond over het algemeen niet heel druk bezocht wordt. Maar van “wanneer gij vast” hebben wij “indien gij vast” gemaakt.. Het is een optie geworden.

Ook Nederland is in een crisis beland. Je kunt nu stellen dat de Kerk meer veranderd is door de wereld dan dat de wereld is veranderd door de Kerk. Onze methodes en menselijke inzettingen zijn niet afdoende om het tij te keren. Het wordt tijd voor de Kerk om haar rechtmatige plaats weer in te nemen en deze strijd te gaan slechten met hemelse wapens. We strijden immers niet “tegen bloed en vlees, maar tegen de overheden, tegen de machten, tegen de wereldbeheersers dezer duisternis, tegen de boze geesten in de hemelse gewesten” (Efeze 6:12).

Plechtige bijeenkomst in 2018

Het is nu aan ons om op te staan. God heeft deze generatie op het oog en roept ons, door Zijn Woord, op om ons te verootmoedigen. Met Joël blazen we de bazuin en roepen we op tot een vast omdat GOD het van ons vraagt en wij Hem willen gehoorzamen. Dat is de vast die Hij verkiest!

“en mijn volk waarover mijn naam is uitgeroepen, verootmoedigt zich en zij bidden en zoeken mijn aangezicht en bekeren zich van hun boze wegen, dan zal Ik uit de hemel horen, en hun zonde vergeven en hun land herstellen.” (2 Kronieken 7:14)

Onder leiding van het Voorgangers Overleg Rotterdam zal in het najaar van 2018 een plechtige bijeenkomst in Rotterdam georganiseerd worden. Tijd en plaats worden op een later moment bekend gemaakt.